صحاح سته!!!
http://www.askdin.com/thread23980.html
از نکاتی که مع الاسف در صحاح اهل سنت فراوان دیده می شود تنقیص انبیای الهی است؛ تنقیصی که خود سبب شده منحرفین از اسلام بدانها تمسک جسته و سیمای نورانی نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله را زیر سوال ببرند.
براستی منبع کتاب آیات شیطانی و یا فیلم موهن ساخته شده چه منبعی بوده است؟ایا غیر از کتب معتمد اهل سنت منبع دیگری داشته است؟!به عنوان نمونه این عناوین را می توانید در صحیحین مشاهده کنید:
سوغات شراب برای پیامبر(صلی الله علیه و آله).
علاقه پیامبر(صلی الله علیه و آله) به شنیدن آواز کنیزان.
آوازه خوانی در خانه پیامبر (صلی الله علیه و آله).
علاقه پیامبر (صلی الله علیه و آله)به وسائل موسیقی.
شرکت در مجالس عروسی زنانه .
علاقه پیامبر(صلی الله علیه و آله) به تماشای رقص رقاصان.
پیامبر(صلی الله علیه و آله) و خوردن گوشت حرام.
پیامبر و تردید در وحی و اقدام به خود کشی.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)قرآن را فراموش می نمود.
اشتباه پیامبر(صلی الله علیه و آله) در نماز.
اقامه نماز جماعت در مسجد با حالت جنابت.
لعنت نمودن پیامبر(صلی الله علیه و آله) به مومنین و عذر خواهی نمودن .
مجازات برخی افراد بدون ارتکاب جرم.
سحر شدن پیامبر(صلی الله علیه و آله).
موافقات عمر.
پیامبر(صلی الله علیه و آله) ایستاده بول می کرد.
-----------------------------
ما در اینجا مختصرا به مورد آخر اشاره می کنیم وپیشاپیش از خوانندگان محترم عذر خواهی می کنیم:
بخاری در صحیح خوددر چهار باب [1] روایت می کند:
باب: البول قائما و قاعدا
«حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَجِئْتُهُ بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ»؛ از حذیفه روایت است که گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله به خاکروبگاه(زباله دان)قومی رفت و در آنجا ایستاده ادرار نمود.سپس آبی طلبید ومن برای او آب بردم و حضرت وضو گرفتند.
باب: البول عند صاحبه و التستر بالحائط
«حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ رَأَيْتُنِي أَنَا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَتَمَاشَى فَأَتَى سُبَاطَةَ قَوْمٍ خَلْفَ حَائِطٍ فَقَامَ كَمَا يَقُومُ أَحَدُكُمْ فَبَالَ فَانْتَبَذْتُ مِنْهُ فَأَشَارَ إِلَيَّ فَجِئْتُهُ فَقُمْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ حَتَّى فَرَغَ»؛از حذیفه روایت است که گفت: من و پیامبر صلی الله علیه و آله با هم می رفتیم، آن حضرت در خاکروبگاه قومی رفتند و در پشت دیواری ایستادند؛ چنانکه هر یک از شما می ایستد و ادرار نمودند، من خودم را از او کنار کشیدم، حضرت به من اشاره نمودند، من رفتم ودر نزدیک وی به عقب او ایستادم.باب : البول عند سباطة قوم
«حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ كَانَ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ يُشَدِّدُ فِي الْبَوْلِ وَيَقُولُ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ إِذَا أَصَابَ ثَوْبَ أَحَدِهِمْ قَرَضَهُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ لَيْتَهُ أَمْسَكَ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا»؛ از ابو وائل روایت است که گفت: ابو موسی اشعری در مورد ادرار بسیار سختگیر بود و می گفت :«اگر جامه ی کسی از بنی اسرائیل با ادرار آلوده آلوده می گشت، جای آلودگی را می بریدند»، حذیفه گفت: کاش ابوموسی از این سخت گیری صرف نظر می نمود، رسول خدا صلی الله علیه و آله به خاکروبگاه قومی در آمد و ایستاده بول نمودند.
باب: الوقوف والبول عند سباطة قوم
«حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ لَقَدْ أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا»؛ابو وائل از حذیفه نقل می کند که حذیفه :همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله را دیدم ، یا چنین گفت: همانا پیامبر صلی الله علیه و آله به خاکروبگاه مردم آمد و ایستاده ادرار نمود.
مسلم نیز این جریان را در دو مورد آورده که یک از موارد چنین است:
«حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِىُّ أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- فَانْتَهَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا فَتَنَحَّيْتُ فَقَالَ « ادْنُهْ ». فَدَنَوْتُ حَتَّى قُمْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ»؛[2]حذیفه روایت می کند که: من به همراه رسول خدا صلی الله علیه و آله بودم ؛ آنحضرت به خاکروبگاه قومی رسیدند پس ایستاده بول نمودند، پس من از حضرت فاصله گرفتم که حضرت به من فرمودند: نزدیک شو؟! پس نزدیک حضرت شدم به گونه ای که پشت سر حضرت ایستادم ؟! سپس حضرت وضو گرفتند و بر کفش خود مسح نمودند؟!
البته مسخره تر از نقل این روایات توجیهات خنده داری است که شارحین و برخی صاحبان سنن مرتکب آن شده اند.
ابن ماجه می گوید:«کان من شان العرب البول قائما».[3] ایستاده بول کردن از شان عرب بوده است.
به هر حال وجود چنین روایات دروغینی در صحیحترین کتب اهل سنت بیانگر چه امری خواهد بود؟
با وجود اینکه بخاری می گوید: «من صحیح جامع خود را از میان ششصد هزار حدیث استخراج نمودم و آنرا میان خود و خدای خود حجت گردانیده ام»؟! ویا اینکه: «هیچ حدیثی را در این کتاب نیاوردم مگر آنکه از خداوند تبارک و تعالی استخاره کردم و دورکعت نماز گزاردم و به صحت آن یقین حاصل نمودم».[4]نتیجه آن وجود چنین روایات دروغینی است، اگر این دقت؟! را نمی نمود وضع کتاب بخاری به کجا می انجامید؟!
وبا وجود چنین روایات دروغینی که در سراسر این کتاب پراکنده است چگونه می توان به این کتاب اعتماد نمود و آنرا صحیح قلمداد نمود.
موفق باشید.
-----------------------------------------------------------[1] . صحیح البخاری،کتاب الوضوء،باب63:باب البول قائما و قاعدا؛ ح224؛باب64:باب البول عند صاحبه والتستر بالحائط،ح225؛ باب65:باب البول عند سباطة قوم، ح226؛و کتاب المظالم،باب28:الوقوف و البول عند سباطة قوم،ح2437، دارالمعرفة،بیروت،آورده است.
[2]. مسلم این روایت را در باب المسح علی الخفین، ح:647و648، دارالجیل بیروت، آورده است.
[3].سنن ابن ماجه ، ج1،ص113،دارالفکر.
[4] .مقدمه صحیح بخاری، عبدالعلی نور احراری.
در پایان این قسمت به گوشه ای از سنن آنحضرت در رابطه با آداب خلوت اشاره می شود:
1)مرحوم شهید ثانی در شرح نفلیه روایت می کند که:«أنّه لم ير على بول و لا غائط؛[1] هيچ گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در حال بول يا غائط ديده نشد.
2)و في الجعفريات: باسناده، عن جعفر بن محمّد، عن آبائه عن عليّ عليهم السّلام:أنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كان إذا أراد أن يتنخّع غطّا رأسه، ثمّ دفنه. و إذا أراد أن يبزق فعل مثل ذلك. و كان إذا أراد الكنيف، غطّا رأسه؛[2] على عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون مىخواست آب بينى يا خلط سينه خود را بگيرد سر خود را مىپوشانيد و سپس آن را دفن مىكرد. در هنگام آب دهان انداختن نيز چنين مىكرد. و چون مىخواست به بيت الخلاء رود نيز سر خود را مىپوشانيد.
3)و عن الشيخ في المجالس و الأخبار: مسندا، عن أبي ذر، عن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله في وصيّته قال:«يا أبا ذر، استح من اللّه، فانّي و الّذي نفسي بيده لأظلّ حين أذهب إلى الغائط متقنّعا بثوبي، أستحيي من الملكين الّذين معي»؛[3]. رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفارشات خود به ابو ذر فرمود: اى ابا ذر، از خدا شرم بدار، كه من- سوگند به خدايى كه جانم به دست اوست- چون به بيت الخلاء مىروم لباس خود را بر سر مىكشم، زيرا از دو فرشتهاى كه با من هستند شرم مىكنم.
4)«انّه صلّى اللّه عليه و آله إذا أراد قضاء حاجته في السفر أبعد ما شاء و استتر»؛[4] رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفر براى قضاى حاجت، مقدار زيادى از مردم دور مىشد و خود را پنهان مىساخت.
5)«رووا (اى الأئمة عليهم السّلام) ان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله إذا دخل الخلاء تقنّع و غطّى رأسه و لم يره أحد»؛[5] رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه به بيت الخلاء مىرفت سرش را مىپوشانيد، و هيچ كس او را [در حال قضاى حاجت] نديد.
به امید درک و فهم اسلام صحیح.
-------------------------------------------------------------------
1)مرحوم شهید ثانی در شرح نفلیه روایت می کند که:«أنّه لم ير على بول و لا غائط؛[1] هيچ گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در حال بول يا غائط ديده نشد.
2)و في الجعفريات: باسناده، عن جعفر بن محمّد، عن آبائه عن عليّ عليهم السّلام:أنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كان إذا أراد أن يتنخّع غطّا رأسه، ثمّ دفنه. و إذا أراد أن يبزق فعل مثل ذلك. و كان إذا أراد الكنيف، غطّا رأسه؛[2] على عليه السّلام فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون مىخواست آب بينى يا خلط سينه خود را بگيرد سر خود را مىپوشانيد و سپس آن را دفن مىكرد. در هنگام آب دهان انداختن نيز چنين مىكرد. و چون مىخواست به بيت الخلاء رود نيز سر خود را مىپوشانيد.
3)و عن الشيخ في المجالس و الأخبار: مسندا، عن أبي ذر، عن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله في وصيّته قال:«يا أبا ذر، استح من اللّه، فانّي و الّذي نفسي بيده لأظلّ حين أذهب إلى الغائط متقنّعا بثوبي، أستحيي من الملكين الّذين معي»؛[3]. رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفارشات خود به ابو ذر فرمود: اى ابا ذر، از خدا شرم بدار، كه من- سوگند به خدايى كه جانم به دست اوست- چون به بيت الخلاء مىروم لباس خود را بر سر مىكشم، زيرا از دو فرشتهاى كه با من هستند شرم مىكنم.
4)«انّه صلّى اللّه عليه و آله إذا أراد قضاء حاجته في السفر أبعد ما شاء و استتر»؛[4] رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفر براى قضاى حاجت، مقدار زيادى از مردم دور مىشد و خود را پنهان مىساخت.
5)«رووا (اى الأئمة عليهم السّلام) ان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله إذا دخل الخلاء تقنّع و غطّى رأسه و لم يره أحد»؛[5] رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه به بيت الخلاء مىرفت سرش را مىپوشانيد، و هيچ كس او را [در حال قضاى حاجت] نديد.
به امید درک و فهم اسلام صحیح.
-------------------------------------------------------------------[1].وسائل الشیعه(آل البیت)، ج1،ص306.
[2].سنن النبی، آداب خلوت.
[3].امالی شیخ طوسی، مجلس یازدهم، ح1.
[4].دعائم الاسلام، ج1،ص104.
[5].دعائم الاسلام، ج1،ص104.
صحابه جسکے غلام ہیں ہمارا وہ امام ہے